ص . پ . ميزبان و آنكه پذيرايى از مهمان مىكند و غريب‌نواز . مهمان‌پرورى ( mehm n - parvari ) ا . پ . ميزبانى و غريب‌نوازى . مهمان‌خانه ( mehm n - x ne ) ا . پ . جايى كه مسافر و مردم غريب در آن منزل مىكند و كاروانسراى و جايى كه از مهمان ميزبانى مىكنند . و اطاق پذيرايى مهمان . و خانقاه و جايى كه به فقرا و مساكين طعام مىدهند . و دنيا و روزگار . و مهمان‌خانه پادشاهان و اميران را مىگزد گويند . مهماندار ( mehm n - d r ) ا - ص . پ . مهمان‌نواز و نيك‌نهاد . و ميزبان و آنكه پذيرايى از مهمان مىكند . و صاحب منصبى كه براى پذيرايى و ضيافت ايلچى معين مىگردد . مهماندارى ( mehm n - d ri ) ا . پ . ميزبانى و خدمت بمهمان . مهماندوست ( mehm n - dust ) ص . پ . واو مجهول - كسى كه از ورود مهمان مشعوف و خوشحال مىگردد و غريب نواز . و نام قريه‌اى ما بين دامغان و بسطام . مهمانسراى ( mehm n - sar y ) ا . پ . مهمان‌خانه . مهمان‌نواز ( mehm n - nav z ) ص . پ . كسى كه از ورود مهمان مشعوف مىباشد و غريب‌نواز . مهمان‌نوازى ( mehm n - nav zi ) ا . پ . ميزبانى و غريب‌نوازى و ضيافت . مهمانى ( mehm ni ) ا . پ . ميزبانى و ضيافت و پذيرايى . و وليمه و جشن و عيد . و مهمانى كردن : جشن گرفتن و ضيافت كردن . و مهمانى ختنه : جشن و وليمه ختنه . و مهمانى عروسى : جشن عروسى . مهمة ( mahammat ) ا . ع . لا مهمة لى : قصد آن كار ندارم و نمىكنم آن كار را . مهمة ( mahammat ) م . ع . هم هما و مهمة . ر . هم . مهمة ( mohemmat ) ص . ع . مؤنث مهم . ج : مهمات . مهمتر ( mohem - tar ) و مهمترين ( mohem - tarin ) ص . پ . مأخوذ از تازى - لازم‌تر و واجب‌تر و لازم‌ترين و واجب‌ترين . مهمر ( mehmar ) ا . ع . مرد پر حرف و بسيارگوى . مهمز ( mehmaz ) ا . ع . مهميز . ج : مهامز . مهمزة ( mehmezat ) ا . ع . تازيانه . و كوبه و سندان . و چوب‌دستى و عصايى كه بر سر آن آهن باشد و بدان خر را رانند . مهمق ( mohammaq ) ا . ع . پست ساييده . مهمل ( mohmal ) ا . ع . سخنى كه آن را استعمال نكند . مهمل ( mohmal ) ص . پ . مأخوذ از تازى - فرو گذاشته شده و ترك شده و متروك . و باطل و غير مستعمل . و بيكار و اهمال‌كننده و غفلت‌كننده و كلام مهمل : سخن بىمعنى و بىاراده و بىمقصود و بىمناسبت و بىنتيجه . و مهمل بودن : بيكاره بودن و بىفايده بودن . و مهمل شدن : بيكاره شدن . مهملات ( mohmal t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سخنهاى مهمل و بىمعنى و بىمناسبت و بىفايده . و كارهاى بىنتيجه و بىفايده . مهملج ( mohamlaj ) ص . ع . امر مهملج : كار خوار و منقاد . و فرس مهملج : اسب نيك‌رو . مهمل‌گو ( mohmal - gu ) ص . پ . واو مجهول - ياوه‌گو و آنكه سخن بىمعنى و بىاراده و بىقصد و بىنتيجه مىگويد . مهمله ( mohmale ) ص . پ . مأخوذ از تازى - حرفى كه داراى نقطه نباشد مانند راى مهمله و دال مهمله يعنى بىنقطه بر خلاف معجمه كه نقطه‌دارست . مهموز ( mahmuz ) ص . ع . داراى الف همزه . و نيز مهموز : عيب كرده شده و معيوب . مهموس ( mahmus ) ص . ع . مخفى و پنهان و نهان . و حرفى كه بسستى و آهستگى تلفظ گردد . و كلام مهموس : سخن غير ظاهر و آهسته . مهموسة ( mahmusat ) ص . ع . الحروف المهموسة : دو حرفى را گويند كه درين كلام مىباشند : حثه شخص فسكت . مهموص ( mahmus ) ص . ع . رجل مهموص الفواد : مرد شوريده دل . مهموك ( mahmuk ) ص . ع . فرس مهموك المعدين : اسب فروهشته هر دو معد يعنى هر دو پهلويى كه زين بر آن فشار مىدهد . مهمول ( mahmul ) ص . ع . اشك ريخته و روان شده . مهموم ( mahmum ) ص . ع . اندوهگين . مهموم ( mahmum ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هنجاره و اندوهگين و غمگين و مغموم .